In dit jaar ging ik met een jongerenreis naar Israël. Het werd mijn derde groepsreis en de meest indrukwekkende. Ook mijn laatste, want het jaar daarna veranderde mijn leven positief. Ik had andere plannen maar die werden al snel overboord gegooid.
Tijdens de groepsreis overnachten wij in hostels, jeugdherbergen en kibboets. Het ontbijt en avondeten was inclusief. In die tijd at je vaak wat op tafel stond. Zo ook tijdens het ontbijt, wat totaal anders was de onze. Vaak zat er groente bij en ei. Later leerde ik dat dit shaksukha was. Als groep genoten van de heerlijke maaltijden. Nooit werd er geklaagd. Zou het de tijdsgeest zijn geweest? Waarschijnlijk wel.
Tijdens de rondreis hadden we ook wat vrije dagen. Waaronder een paar dagen in Jeruzalem. Met een paar andere vrouwen gingen we met de stadsbus naar de overdekte markt. Zij lieten hun naam, in het Arabisch geschreven, stantsen in doublé of goud door Arabieren. Daar koos ik niet voor. Ik koos voor een Davidsster. En kocht een mooie zilveren. Na het rondlopen op de markt, had ik trek gekregen. Ik moet zeggen, dat ondanks dat we als groep vertrokken, ik mij bewust afzonderde van de rest. Laat ik het zo zeggen, ik kan goed in een groep, maar ben op mijn best in mijn uppie. Later met mijn man, maar dit terzijde. Het gewinkel en geslenter had mij hongerig gemaakt. Neem daarbij de geweldige geuren die ik rook. Dan is 1+1 al snel 2. Ik zag een plek waar falafel werd verkocht. Het was er druk, dan moet het goed zijn dacht ik. Een man nam mijn bestelling op. Ik pakte het broodje aan en zocht een stil plekje op. Zittend op een muurtje at ik mijn eerste falafel ever. Mijn smaakpapillen juichte van genot.
Rond die tijd kwam het broodje shoarma na het stappen in zwang. Ook erg lekker natuurlijk, daar niet van. Maar gelukkig kwam er ook een falafel-tent. Voor mij, omdat ik de echte had geproeft, de enige echte. Het was daar zo druk. Ze zaten tegenover boekhandel Donner, dus een mooie stek. Ik heb daar een paar keer falafel gekocht en gegeten. De laatste keer met mijn man. Helaas is Rotterdam verandert en bestaat deze tent niet meer. Boekhandel Donner zoals hij ooit was, ook niet meer. En dat is jammer.
Met de juiste specerijen en goede producten is het mogelijk om een goede falafel zelf thuis te maken. Je kan hiervoor gedroogde kikkererwten of tuinbonen gebruiken. Maar met kikkererwten uit pot kan het ook goed. Het is een snelle versie. Want gedroogde kikkererwten moet je echt eerst weken. En dat hoef niet wanneer je die uit een potje gebruikt. Hartstikke handig wanneer je geen vlees in huis hebt, of vegetarisch of veganistisch eet. Laat ze wel goed uitlekken en vang het vocht op. Je kan het gebruiken wanneer je hummus maakt van tahini. Die saus heb ik er niet bijgedaan. Ik vond het wel voldoende zo. Let wel, man en ik zijn 60+ers. Dus wij eten niet meer zoveel.
Nog een laatste tip. Heb je geen kikkererwten in huis, dan kan je evengoed zwarte bonen gebruiken. Alleen geen tuinbonen uit pot. Dat gaat niet lukken.
Disclaimer: ik word niet betaald door wat voor merk dan ook. Pakketten worden mij niet toegezonden. Ik koop alles zelf. Daarom voel ik mij vrij om een merk te noemen die ikzelf graag gebruik.
Tekst van het recept vind je onder deze foto's! Scroll dus door.
Aan de volgorde van de ingrediënten kan je zien hoe het gerecht wordt bereid.
Deze volgorde komt overeen met de bereidingswijze.
Mijn smaakpapillen juichte van genot.
Wat heb je nodig?
Voor de falafel
Voor de witlofsalade
En flink wat olie om je falafel in te bakken.
Zo bereid je het!
Geen echte falafel
Ik beken, dit is niet de echte falafel. Maar dankzij de juiste specerijen kwam het aardig in de buurt.